Getuigenissen

  • “ Soms heb ik een soort black-out ”

    Khoren lacht: ik heb het juist geraden. De reden dat we in deze veredelde partytent voor de deur van een Hasseltse koffiezaak zitten, is omdat het de warmste openbare plaats is waar je mag roken. “Vier jaar lang was ik gestopt,” zegt hij. Maar het laatste halfjaar was anders. Hij moest niet minder dan drie keer verhuizen met zijn gezin: van het (...)
  • Het meisje uit Ghana

    Iedere week, wanneer ik het detentiecentrum bezoek, zit Nelly (dit is niet haar echte naam) al op me te wachten. Ook vandaag, al is er niet veel meer te vertellen. Nelly zit hier al zes maanden opgesloten en een tijdje geleden zei haar advocaat haar dat alle procedures uitgeput zijn. Nelly is 28 jaar en afkomstig uit Ghana. Daar moest ze (...)
  • Flavia: Vertrouwen vinden

    Flavia kent wel een Villostation waar ik mijn Brusselse stadsfiets kan achterlaten. Ik volg haar van het Brouckèreplein, waar we elkaar ontmoetten, naar de Beurs. Onderweg maken we kennis. Ons interview zou eerst plaatsvinden op 22 maart, maar op die dag trof een idiote razernij de stad. Nu, donderdag, het interview twee dagen uitgesteld, zien (...)
  • Thierry, gevlucht naar België en dan uit ons land verjaagd…

    De 27-jarige Thierry begon zich stilaan thuis te voelen in ons land, toen hij werd aangehouden en opgesloten in het Centrum van Vottem. Daar hebben de JRS-bezoekers Aude en Nicolas hem tijdens zijn detentie begeleid. Vervolgens werd Thierry onder politiebegeleiding naar Senegal gerepatrieerd, maar Senegal wilde hem niet hebben, waardoor (...)
  • Zo komt er weer leven, zelfs in Caricole

    Het was Leo De Weerdt S.J., hoofdaalmoezenier van de gevangenissen in Vlaanderen, die onze vriendschappelijk bezoeker Bruno Standaert in contact bracht met het werk van JRS-Belgium. Sinds een jaar bezoekt Bruno als vrijwilliger wekelijks vluchtelingen die vastgehouden worden in het gesloten centrum Caricole. We gingen met hem in gesprek. Wat (...)